Οι ελεύθεροι χώροι και η κοινωνική αλληλεγγύη εναντίον του αποκλεισμού και της κατάστασης εξαίρεσης, για την αναγέννηση μιας συμβιωτικής κοινωνίας.

του Γιώργου Λιερού

Το κοινωνικό συμβόλαιο έχει ακυρωθεί. Όχι από τα κάτω ή από τους αντιεξουσιαστές και την άκρα αριστερά, αλλά με πρωτοβουλία της πολιτικής και επιχειρηματικής ολιγαρχίας της Αθήνας και των Βρυξελλών. Όλο και περισσότερο η κατάσταση “εξαίρεσης” αποτελεί τον κανόνα.

Κατάσταση εξαίρεσης, ανομία, πόλεμος όλων εναντίον όλων, “κοινωνικός κανιβαλισμός”: πρόκειται για λέξεις ή φράσεις που περιγράφουν το ίδιο φαινόμενο το οποίο δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τη συμβιωτική κοινωνία, την κοινωνία χωρίς κράτος για την οποία παλεύουμε.

Η κοινωνία χωρίς κράτος δεν είναι μια κοινωνία σε θεσμική αποσύνθεση, το εντελώς αντίθετο. Η άμεση δημοκρατία, η συνεργατική και αλληλέγγυα οικονομία, συνάδουν με πλούσιους, πολυεπίπεδους και ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς, με έναν επανανοηματοδοτημένο κόσμο, με αξίες ηθικά δεσμευτικές, με σφριγηλούς και λειτουργικούς δεσμούς, με ελεύθερους και περήφανους ανθρώπους που σέβονται το λόγο τους και την τιμή τους, και δεν ανέχονται κανενός είδους εξευτελισμό. Αυτά τα χαρακτηριστικά, κατά την πιο ευτυχισμένη περίοδο του είδους μας σύμφωνα με τον Ρουσσώ, επέτρεψαν στις αρχαϊκές κοινωνίες να ανθίζουν για χιλιάδες χρόνια χωρίς να έχουν ανάγκη το κράτος. Η ηθική ήταν πάντα ανάμεσα στις προτεραιότητες των αναρχικών του 19^ου αιώνα. Για όποιον απλά θέλει να επιβάλλεται το δίκιο του ισχυρότερου, η παγκοσμιοποίηση και ο σύγχρονος καπιταλισμός είναι ο καλύτερος δυνατός κόσμος.

 

Η ίδια η εξουσία έχει αποφασίσει την ανομική κατάρρευση αλλά προσπαθεί να την φορτώσει στους αναρχικούς. Εκτός από τους πολύ συντηρητικούς νοικοκυραίους, επίσης και μερικοί αναρχικοί παίρνουν στα σοβαρά τα ψέματά της. Η δυναμική της ανάπτυξης του καπιταλισμού, ιδιαίτερα σε καιρούς κρίσης, δημιουργεί διαρκώς αλλά και προϋποθέτει ζώνες αποκλεισμού, εξαίρεσης, ανομίας. Αυτές οι ζώνες εξαίρεσης είναι το πεδίο μιας χωρίς κανόνες ταξικής πάλης·ο νόμος που αίρεται πρώτα απ’ όλα είναι τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, τα δικαιώματα του ανθρώπου, και προπάντων η νομική κατοχύρωση των κεκτημένων της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Από αυτή την άποψη, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ζώνης ανομίας δεν είναι καθόλου τα Εξάρχεια, αλλά οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) και οι φορολογικοί παράδεισοι.

 

Οι ζώνες ανομικής κατάρρευσης διανοίγονται από την καταστροφή ή την απαξίωση του κεφαλαίου, των υποδομών αλλά και των ανθρώπων και την υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών, διεργασίες οι οποίες εντείνονται κατά την κρίση. Σ’ αυτές τις ζώνες συντελούνται διαδικασίες πρωταρχικής συσσώρευσης που είναι κρίσιμες για τη δρομολόγηση της εξόδου από την κρίση. Η κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους σήμερα στην Ευρώπη σχετίζεται με ένα γιγαντιαίο εγχείρημα πρωταρχικής συσσώρευσης, δηλαδή κατάλυσης θεσμών, νόμων ή εθίμων που θα εμπόδιζαν την χωρίς όρια εκμετάλλευση των αποκάτω και την αρπαγή της “ιδιοκτησίας” τους. Η πρωταρχική συσσώρευση δεν συντελέστηκε άπαξ δια παντός στην αυγή του καπιταλισμού· είναι μια παράλληλη και συμπληρωματική της επίσημης οικονομίας διαδικασία, η οποία αποκτά μια ιδιαίτερη σπουδαιότητα στον καιρό της κρίσης αλλά και στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, και η οποία εδώ και πέντε αιώνες πάντα συνδέθηκε με απίστευτης έκτασης ανθρωπιστικές καταστροφές (ο αποικισμός της Αμερικής, οι περιφράξεις, το κυνήγι των μαγισσών, η αυγή της βιομηχανικής επανάστασης, η κατάρρευση της ΕΣΣΔ, κ.τ.λ.). Και η καταστροφή, όταν αποσύρονται ή διαλύονται οι κρατικές δομές, μπορεί να είναι ανυπολόγιστη, ιδίως κατά τη μεταβιομηχανική εποχή, ακριβώς γιατί οι κοινοτικοί και κοινωνικοί δεσμοί και η αλληλεγγύη έχουν αντικατασταθεί από τέτοιες δομές.

Οι ελεύθεροι, οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και οι καταλήψεις βρίσκονται στις ζώνες εξαίρεσης, παρεμβαίνουν σε αυτές τις διαδικασίες, όχι για να φέρουν πίσω το κράτος όπως θα ήθελε η μεταρρυθμιστική αριστερά, αλλά για να ανασυγκροτήσουν τους κοινωνικούς δεσμούς, να ξαναϋφάνουν τον κοινωνικό ιστό, να αναστρέψουν τη θεσμική αποσύνθεση. Δεν βρίσκονται εκεί ούτε για να επιβάλουν τη βία του ισχυρότερου, ούτε για να αναπαράγουν τις καπιταλιστικές σχέσεις στην πιο βίαιη εκδοχή τους μέσω του οργανωμένου εγκλήματος και της μαύρης οικονομίας. Η αυτοοργάνωση των κατοίκων, ο πολλαπλασιασμός των δομών αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας, οι αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις, θα μπορούσαν –όπως ακριβώς έγινε στην Λατινική Αμερική– να μετατρέψουν περιθωριοποιημένες ή υποβαθμισμένες ζώνες σε “απελευθερωμένες” περιοχές.

 

Τέτοιες απελευθερωμένες περιοχές δεν έχουν καμιά σχέση με τον πόλεμο όλων εναντίον όλων. Όταν απαιτούμε να φύγει η αστυνομία από μια γειτονιά, ταυτόχρονα πρέπει να φροντίσουμε να δώσουμε καλύτερες συνθήκες ασφάλειας στον ηλικιωμένο ή σε μια ασυνόδευτη το βράδυ γυναίκα από εκείνες που προσφέρει η αστυνομία στις καλές γειτονιές. Πρέπει να αναμετρηθούμε με το ενδεχόμενο συμμορίες να εκτελούν την εγκληματική τους δραστηριότητα χρησιμοποιώντας ένα προσωπείο αναρχικού και απέναντί τους να είμαστε αμείλικτοι. Η εμπειρία του διεθνούς κινήματος είναι διαφωτιστική: μερικές από τις πιο δυναμικές σύγχρονες μαφίες έχουν την καταγωγή τους σε αριστερά κινήματα της δεκαετίας του 1970, τα οποία στη συνέχεια εγκληματοποιήθηκαν.

Αν και μερικοί αναρχικοί αυτοαποκαλούνται μηδενιστές, στην πραγματικότητα το ελευθεριακό κίνημα είναι ένα ανάχωμα εναντίον του μηδενισμού και της ανομικής κατάρρευσης. Πολλοί μεγάλοι κοινωνικοί και θρησκευτικοί αναμορφωτές είχαν κατηγορηθεί στον καιρό τους για “μηδενιστές” (άθεοι κ.τ.λ.). Πράγματι, γκρέμισαν τα είδωλα των παλιών θεών και πυρπόλησαν τους ναούς τους. Η καταστροφή σίγουρα είναι μια στιγμή της δημιουργίας. Ο Νίτσε καταλάβαινε πολύ καλά αυτή την αντίφαση όταν αποκαλούσε τον εαυτό του τον πρώτο τέλειο μηδενιστή της Ευρώπης, διακρίνοντας έναν μηδενισμό της αδυναμίας ή της παρακμής και έναν μηδενισμό της δύναμης ή μιας νέας αρχής. Έλεγε: “Για τα σημεία της αρχής και της παρακμής έχω την λεπτότερη οσμή απ’ ό,τι είχε ποτέ άνθρωπος, σε κάτι τέτοιο είμαι ο δάσκαλος parexcellence – γνωρίζω και τα δυο, είμαι και τα δυο. ”

Δεν πρέπει, ωστόσο, να ξεχνάμε την κύρια πλευρά που είναι η δημιουργία, η νέα αρχή, και να αφήνουμε έτσι να μας μπερδεύουν με τους εχθρούς μας. Με την επανάσταση ξαναγεννιούνται οι κοινωνίες των ανθρώπων. Η δράση του επαναστάτη είναι Πράξη, γένεση του εντελώς καινούριου, του πρωτότυπου, του μοναδικού, αυτού που δεν προβλέπεται από τις αιτίες του·φιλοδοξία του είναι η νέα αρχή.

 

Οι αναρχικοί είναι ανάχωμα στο μηδενισμό γιατί είναι από τους λίγους που έχουν απομείνει στην ελληνική κοινωνία οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να ματώσουν για τις ιδέες τους. Ανάμεσά τους ακόμη μπορεί κανείς να βρει και να θαυμάσει (και ας το προσέξουν αυτό οι πατριώτες) ό,τι ο Τ. Σιμώτας ονόμαζε “ωραία και γενναία συμπεριφορά”.

Το άρθρο αλιεύθηκε από τον ιστότοπο της εφημερίδας Δράση και οι φωτογραφίες είναι από το blog του Σπύρου Τσακίρη, το athens.indymedia.org και του Πάρκο Ναυαρίνου. O Γιώργος Λιερός πέρα από την κινηματική του δράση έχει δημοσιεύσει και τα ''Ξαναπιάνοντας το νήμα'' , ''Υπαρκτός καινούργιος κόσμος'' και ''Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία'' από τις εκδόσεις των συναδέλφων.

Όλος ο κυβερνητικός λόγος σ' ένα σκίτσο

Villa Ιπποκράτους!

''Πότε επιτέλους θα ασχοληθείτε κύριε Βενιζέλο με την villa Ιπποκράτους?

Οι μέρες περνούν, οι εργαζόμενοι είναι πλέον σε απόγνωση, σε λίγες μέρες συμπληρώνουμε 1 χρόνο απλήρωτοι, με υποσχέσεις που ποτέ δεν εκπληρώνονται, με εκατομμύρια ευρώ να περνούν πάνω από τα κεφάλια μας, και τους εργαζόμενους να βιώνουν την εξαθλίωση και την χυδαία αδιαφορία. Οι απαντήσεις των υπευθύνων θολές. Δόσεις που έρχονται και φεύγουν, με τους εργαζόμενους να μην παίρνουν τίποτα και κανείς να μην τους λέει κάτι συγκεκριμένο. Και πως να ασχοληθούν?... τώρα ετοιμάζονται να κάνουνε συνέδριο.. όλοι θέλουν (από τους εναπομείναντες) να γίνουν κάτι που πρώτα ούτε θα τους πέρναγε από τα πιο τρελά του όνειρα. Έτοιμοι να ..σώσουν.. και αυτοί όπως ..έσωσαν.. οι μέντορες τους. Θέσεις, καρέκλες, μπίζνες, και παχυλοί μισθοί...

Πολλοί από εμάς αυτά τα βλέπουμε 25 χρόνια και πλέον και τα λέγαμε εκεί που έπρεπε, δεν εισακουστήκαμε ποτέ, ..και όταν πια καταλάβαμε ότι κάποιοι πάταγαν και πρόδιδαν τα όνειρα μας για μια άλλη Ελλάδα και μια άλλη κοινωνία, σε όφελος των προσωπικών τους επιδιώξεων σταματήσαμε να μιλάμε, και περιοριστήκαμε στα καθήκοντα μας ως υπάλληλοι.

Προειδοποιούμε  τους υπεύθυνους να δώσουν άμεσα λύσει στο πρόβλημα των εργαζομένων τους, και να πάψουν να κοροϊδεύουν τους πάντες ότι δήθεν κάνουν ότι μπορούν.

ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!

ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΙΣ ΒΙΛΛΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΤΕΡΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΑΣ!!!''

Κείμενο που αναρτήθηκε στο blog των απλήρωτων εργαζομένων του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που στα πλαίσια της συγκυβέρνησης με την Ν.Δ. και την ΔΗΜ.ΑΡ., κάνει συσκέψεις για την καταπολέμηση  του αυξανόμενου φαινομένου της κοινωνικής βίας...

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ

AMOUR... για να ρθούμε πιο κοντά!

RELAX BABY BE COOL

Φιλική συμβουλή σε όλες-ους, με αφορμή όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας...καλά κουράγια σύντροφοι!

Μια άποψη για την επανάσταση!

''Baby revolution'' από τον δίσκο ''Paris-Berlin'' των Stereo Total.

Beloved revolutionary sweetheart

There will be no revolution

Without sexual revolution

Out of the bedroom

Into the streets

The bed is the last barricade

Of bourgeois life

The revolution is my boyfriend

The revolution is my girlfriend

Masturbation

Is counterrevolutionary

We need advancement of praxis over theory

The October-revolution was ruined

when it rejected free love

Heterosexuality

Is the opium of the masses

Relax! Think of the revolution

Put your Marxism

Where your mouth is

Give up your bourgeois fixation

On monogamy

And on fidelity

και σε μια ελεύθερη μετάφραση...

Αγαπημένη επαναστατημένη καρδιά μου

δεν θα υπάρξει επανάσταση

χωρίς τη σεξουαλική επανάσταση

Από το υπνοδωμάτιο

μέσα στους δρόμους

το κρεβάτι είναι το τελευταίο οδόφραγμα

 στη ζωή των αστών

Η επανάσταση είναι φίλος μου

Η επανάσταση είναι φίλη μου

Ο αυνανισμός

είναι αντεπαναστατικός

Χρειαζόμαστε πρόοδο της πράξης σε σχέση με τη θεωρία

Η Οκτωβριανή επανάσταση καταστράφηκε

όταν απέρριψε τον ελεύθερο έρωτα

Η ετεροφυλοφιλία

είναι το όπιο των μαζών

Χαλάρωσε! Σκέψου την επανάσταση

Μας κούρασες με τον μαρξισμό σου

Μην ταυτίζεσαι με την αστική  μονογαμία

και την πίστη

Όπα...

Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης που στεγάζεται στο Αυτόνομο Στέκι, προχώρησε στη έκδοση των Πολιτικών της συνταγών και όχι μόνο. Θα τις βρείτε στο βιβλιοπωλείο του Αυτόνομου, στις Εκδόσεις των Συναδέλφων όπως και σε αλληλέγγυους χώρους και επιλεγμένα βιβλιοπωλεία.

Αυτός είναι ο ''Πάντα'' που σουλατσάρει και στο Αυτόνομο...