Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιτεκτονική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιτεκτονική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 27 Μαΐου 2012

Για το Άνεμος... στην Οία

Στην Σαντορίνη είχα καμιά δεκαριά χρόνια να πατήσω το πόδι μου, απ΄ την εποχή που έκανα camping και οι Κατσιμιχαίοι έγραφαν ακόμα δίσκους! Η αφορμή να ξαναπάω ήταν επαγγελματική (check-up στο σπίτι Άνεμος), αλλά αυτό ήταν μια μικρή λεπτομέρεια που δεν με πτόησε καθόλου, η Σαντορίνη είναι μοναδικά όμορφη και ειδικά αυτή την εποχή που δεν έχουν προλάβει να αποβιβαστούν οι χιλιάδες επισκέπτες του καλοκαιριού. Η μπαταρία της φωτογραφικής μου εξαντλήθηκε μέσα σε 24 ώρες, ο καιρός τις δυο μέρες που έμεινα μου επιφύλασσε μια μουντή, έντονα συννεφιασμένη και άστατη ατμόσφαιρα με πολλές ευκαιρίες για δραματικές λήψεις και μια πιο τυπική καλοκαιρινή εικόνα.
Το σπίτι Άνεμος στην Οία, έχει το προνόμιο να βλέπει το πέλαγος από δυο πλευρές... 
Αχχχ!

Ημεροβίγλι και Σκάρος

Στο βάθος η Νέα Καμμένη
Αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες...





Η θέα απ΄ την μπροστινή βεράντα...
Η πισίνα...
Αυτή είναι η θέα απ΄ την πίσω βεράντα, στο βάθος η Ίος
Για τους sunsetάκηδες!

Η νέα Σελήνη

Το απόσπασμα από το Zabriskie Point του Antonioni με την μουσική των Pink Floyd προστέθηκε μετά το σχόλιο της Α/Α.

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2012

Σπίτι ή gallery;







Οι συλλέκτες-ιδιοκτήτες, είχαν στο μυαλό τους να κατασκευάσουν ένα σπίτι gallery,  με μεγάλους καθαρούς χώρους, απόλυτα λιτό στις αρχιτεκτονικές του γραμμές, αποτελώντας το ιδανικό περιβάλλον για την έκθεση των αποκτημάτων τους. Οι αρχιτέκτονες έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν, κατά την γνώμη μου. Υπάρχει όμως κάτι που προσωπικά δεν μ' αφήνει να χαλαρώσω μέσα σε ένα τέτοιο χώρο. Προσπαθώ να το δω σαν σπίτι, να νιώσω την ατμόσφαιρα που αποπνέει, να προσπαθήσω να το οικιοποιηθώ αλλά με τόσα έργα μοντέρνας τέχνης ζυγισμένα-στοιχισμένα να με περιβάλλουν, εγκαταλείπω την προσπάθεια. Θα μου πείτε, γιατί να μείνω στο ντεκόρ και να μην απολαύσω την άνεση και την μοναδικότητα του χώρου! Είναι κι αυτό μια άποψη, και η αλήθεια είναι πως μια χαρά θα ένιωθα ως φιλοξενούμενος περιστοιχισμένος από κόσμο, γνωστούς, αγνώστους ή φίλους, πίνοντας και καλαμπουρίζοντας ξέροντας πως στο τέλος της βραδιάς θα πάρω την vespa μου και δρόμο. Αν μού  'λεγαν να ζήσω μέσα σ' αυτό, θα προτιμούσα το ταπεινό μου διαμέρισμα της λαϊκής γειτονιάς μου. Ακόμα κι αν είχα την δυνατότητα να αποκτήσω ένα σπίτι υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων, φίλοι μου' σπίτι gallery δεν θά 'φτιαχνα! Γιατί...άλλο σπίτι κι άλλο gallery!